my name is gogoli !

این روزها تمام کتاب های زبان انگلیسی که تو قفسه های کتابخانه نه چندان بزرگمان خاک می خورد بیرون کشیدم و از سر اجبار دوباره ورقهای خاک گرفته آنها را مرور کردم اما این بار خودم بودم خودم نه معلمی که به تلفظ من گیر بدهد و نه استادی که به اشتباهاتم با نگاه عاقل اندر گوگولی نگاه کند این بار خودم باید معلم خودم باشم و برای آزمون تعیین سطح زبان دانشکده خودم را آماده کنم همیشه از آزمون های تعیین سطح فراری بودم نمی دونم چرا ؟ (شاید از این می ترسیدم که سطح صفر نداشته باشند !!)حتی یک بار وقتی تصمیم جدی گرفتم زبانم را تقویت کنم تا پای تکمیل فرم ثبت نام یک موسسه پیش رفتم وقتی خانم منشی گفت شما اول یه آزمون تعیین سطح می دهید حتی همین الان هم اساتید تشریف دارند و می تونید همین الان این کارو بکنید، رنگم پرید خودکار را زمین گذاشتم تشکر کردم و از موسسه فرار کردم ؟

حالا که خوب فکر می کنم می بینم من نه مشکل گرامر دارم نه مشکل تلفظ و نه حتی یادگیری من فقط اعتماد به نفس ندارم ؟

پ.ن: راستی شما پای هلو دوست دارین یا به عبارتی peach pie ؟

  
نویسنده : سرآشپز گوگولی ; ساعت ۱٢:۳۱ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ شهریور ۱۳۸۸
تگ ها : روزگار من